Blog

Olijfboomsoorten en -variëteiten

de olijfboom

Olijfsoorten en -variëteiten (cultivars) wereldwijd

Olijfsoorten en -variëteiten (cultivars) wereldwijd

Welke olijfsoorten en -variëteiten (cultivars) bestaan er wereldwijd?

De olijfboom is een groenblijvende boom met tegenover elkaar staande, lancetvormige, leerachtige bladeren, donkergroen aan de bovenkant en zilvergrijs aan de onderkant. De bloemen zijn witachtig, hebben één bloemblaadje en zijn erg klein. Ze vormen een botryose bloeiwijze en verschijnen rond eind mei, terwijl de vruchten rijpen en worden geplukt in de late herfst en vroege winter. De stam van de olijfboom is knobbelig en bedekt met een asgrijze bast.

De olijf of olijfboom Olea (wetenschappelijke naam) is een geslacht van fruitbomen uit de olijffamilie (Oleaceae), die veel voorkomt in Griekenland. De vrucht wordt ook wel olijf genoemd en er wordt olijfolie van gemaakt. De olijf was het symbool van de godin Athena. In Griekenland zijn er 2700 olijfmolens die hun diensten aanbieden aan olijfproducenten, die 34% van de plattelandsbevolking van het land uitmaken. In Griekenland wordt in “goede oogstjaren” ongeveer 300.000 ton uitstekende olijfolie geproduceerd. olijfolie van topkwaliteit Er worden olijfolie geproduceerd, terwijl er op Griekse bodem ongeveer 132 miljoen olijfbomen staan. De meest bekende plaatsen om hun hoogwaardige olijfolie zijn Kreta, Laconië, Messinia en Lesbos. Een overschot aan 82% een deel van de jaarlijkse olijfolieproductie in Griekenland is van superieure, premium, welbekende kwaliteit.“extra vierge olijfolie”Terwijl de productie van extra vierge olijfolie in Spanje en Italië respectievelijk slechts 25%-30% en 40%-45% van de totale olijfolieproductie bedraagt.

Olijfsoorten en -variëteiten – Het geslacht Olea omvat de volgende soorten en variëteiten:

Soorten en variëteiten van de olijfboom van het geslacht Olea

 (Olea sylvestris), algemeen bekend als wilde olijf
 (Olea europaea) Europese olijf, of gewone, de meest gekweekte soort ter wereld (Olea aeolocarpus) (Olea nigra dulcis) (Olea hispanica) Spaanse olijf (Olea craniomorpha), algemeen bekend als sabelboom (Olea pendula), Slingerolijf (Olea conica), Conische olijf, algemeen bekend als de Saloniki-olijf (Olea leucocarpa) (Olea macrocarpa), algemeen bekend als etonichelia (Olea microcarpa), algemeen bekend als kleine olijf (Olea mamillaris), beter bekend als liastro (Olea precox), gewoonlijk zomer (Olea salerniensis), salernios (Olea contorta), gewoonlijk contorta (Olea rotunda virida) (Olea subrotunda) (Olea sphaerica) (Olea virida) (Olea nubrotunda), "Blauwe" olijf

Olijfboomgaarden

 

Olijfboomgaarden

Er zijn honderden cultivars van de olijf – zie hier een lijst van enkele olijfboomcultivars Olea Europaea

Er bestaan honderden cultivars van de olijf (Olea EuropaeaAls een van de oudste en belangrijkste gedomesticeerde gewassen die door de mens worden verbouwd, heeft de olijfboom zich, zowel op natuurlijke wijze als met behulp van de mens, ontwikkeld tot vele variëteiten. Olijfcultivars worden in de eerste plaats ingedeeld op basis van hun plaats van herkomst; de meeste namen voor cultivars zijn afgeleid van plaatsnamen. Daarnaast kunnen olijven de voorkeur genieten vanwege... olijfolieproductie of om als tafelolijven te eten, hoewel veel olijfvariëteiten voor beide doeleinden geschikt zijn.

Bij sommige van deze variëteiten is door rationele selectie een hogere opbrengst aan olijfolie bereikt, dankzij een opmerkelijke vermindering van de pit ten gunste van het vruchtvlees.

Olijfgaarden in Griekenland

Olijfgaarden in Griekenland

 

bladeren van de Olea Europaea

 

bladeren van de Olea Europaea

Bloemen van de Olea Europaea

 

Bloemen van de Olea Europaea

 

De olijfboom gedijt goed in gematigde klimaten zonder extreme temperaturen (met een gemiddelde jaartemperatuur van 16 °C) en een hoge luchtvochtigheid. Daarom is hij wijdverspreid in het Middellandse Zeegebied (zoals in Griekenland, Italië, Spanje, Turkije, Algerije en elders). Hij groeit in veel delen van de wereld, zolang de temperatuur niet te ver en gedurende lange perioden onder nul daalt. Daarom zijn kustgebieden bijzonder geschikt voor de olijfboomteelt. De bomen worden in rechte rijen of in ruitvormige patronen geplant. Afhankelijk van de variëteit en de bodemkwaliteit varieert de afstand tussen de rijen van 7 tot 20 meter. Het gebied waar olijfbomen worden geteeld, wordt een olijfgaard genoemd. (BRON: Wikipedia – Olijf)


De EU produceert ongeveer 67% van de wereldwijde olijfolie op zo'n 40 miljard hectare in de mediterrane landen, waarbij veel gebieden in het zuiden volledig afhankelijk zijn van de olijfolieproductie. Italië en Spanje zijn de grootste consumenten van olijfolie in de EU, met een jaarlijkse consumptie van elk ongeveer 500.000 ton. Griekenland heeft het hoogste verbruik per hoofd van de bevolking in de EU, met ongeveer twaalf kilogram per persoon per jaar..

In totaal is de EU goed voor ongeveer 53% van de wereldwijde consumptie van olijfolie. Qua handel is de EU verantwoordelijk voor ongeveer 65% van de wereldwijde olijfolie-export.

Buiten het Middellandse Zeegebied heeft de olijfenteelt zich voornamelijk ontwikkeld door de introductie van olijfboomvariëteiten uit andere landen. Dit is bijvoorbeeld het geval in de Verenigde Staten, Argentinië en Australië.

Griekse olijfboomvariëteiten – Olijfboomsoorten en -variëteiten in Griekenland

Welke olijfboomsoorten komen er in Griekenland voor?

In Griekenland wordt, afgaande op de grootte van de vrucht, geschat dat er ongeveer 38 olijfvariëteiten die kan worden onderverdeeld in 3 categorieën:

 Olijfvariëteiten met kleine vruchten en een vruchtgewicht van 1,2 - 2,6 gram; olijfvariëteiten met middelgrote vruchten en een vruchtgewicht van 2,7 - 4,2 gram; steenolijfvariëteiten met een vruchtgewicht van 4,6 - 10,5 gram

Een andere methode om olijfboomvariëteiten te classificeren is conform de beoogde gebruik van de olijf:

 Tafel- of eetbare olijf variëteiten die vruchten produceren die geschikt zijn voor consumptie.
 Oliebaar variëteiten die vruchten produceren voor de olieproductie, dat wil zeggen voor de productie van olijfolie en
 Olijfvariëteiten met een dubbele functie, dat wil zeggen variëteiten die vruchten produceren voor beide doeleinden, olieproductie en tafelconsumptie.

De olijfboom wordt al sinds de oudheid verbouwd, onder uiteenlopende bodem- en klimaatomstandigheden. Daardoor bestaat er een zeer groot aantal variëteiten die zich kunnen aanpassen aan de omstandigheden van elke regio. De huidige olijfvariëteiten zijn ontstaan uit wilde olijfbomen, waarbij de mens in de loop der tijd, onder invloed van verschillende omgevingsfactoren, de juiste eigenschappen heeft geselecteerd. Wereldwijd worden naar schatting 600 verschillende olijfvariëteiten geteeld. Dit ongewoon grote aantal variëteiten zorgt voor problemen bij de classificatie. Dit probleem wordt nog versterkt doordat dezelfde variëteit in verschillende regio's onder verschillende namen bekendstaat. Zo is de Koroneiki-variëteit bijvoorbeeld ook bekend onder de namen: Vatsiki, Kritikia (Kretaans), Koronia, Koloni, Lanolia en Psilolia.

Om de variëteiten te onderscheiden, zijn diverse kenmerken gebruikt, zoals morfologische kenmerken: bladeren, bloemen, vruchten, kern, en productieve kenmerken: opbrengst per boom of per hectare, enz.

Olijfboomgaarden in Griekenland

 

Olijfboomgaarden in Griekenland

Populaire olijfboomsoorten en -variëteiten in Griekenland

Agrelia

De wilde olijf groeit van nature in gebieden waar ook de gecultiveerde olijf voorkomt en kent vele variaties. Hij groeit meestal aan een struik of boom. De bladeren zijn groen, 5,90 cm lang en 1,40 cm breed. De bloemen staan in schaarse trossen. De vrucht is ovaal van vorm en weegt gemiddeld 1,14 g. De verhouding tussen vruchtvlees en pit is 2,4:1. Het oliegehalte van de vrucht varieert van 10 tot 20%. De wilde olijf wordt voornamelijk gebruikt als substraat voor gecultiveerde olijfvariëteiten en in mindere mate voor de productie van olie van lagere kwaliteit.

Koroneiki

Koroneiki heeft ook synoniemen zoals Vatsiki, Kritikia, Koronia, Koroni, Ladolia, Lianolia en Psilolia. De plant wordt voornamelijk geteeld in de prefecturen Messinia, Achaia, Aitolokarnania, Kefalonia, Zakynthos, Samos, de Cycladen, Chania, Rethymno, Heraklion en Lasithi. De plant heeft als voordeel dat hij zich aanpast aan ongunstige omstandigheden, extreme droogte en hitte, en bestand is tegen harde wind. Hij kan worden geteeld in kustgebieden tot een hoogte van 500 meter. De boom wordt 5-7 meter hoog. De bladeren zijn diepgroen, 5,47 cm lang en 1,03 cm breed. De vrucht heeft een cilindroconische vorm met een gemiddeld gewicht van 1,3 gram. De verhouding tussen vruchtvlees en pit is 6,6:1. Het oliegehalte van de vrucht varieert van 15% tot 27%. De vrucht wordt uitsluitend gebruikt voor de productie van hoogwaardige olie. De opbrengst van deze variëteit aan fruit per boom bedraagt 30 tot 100 kg. Verse olie, ongeacht de zuurgraad, brandt in de keel bij het eten. Deze eigenschap is waarschijnlijk te wijten aan een bepaalde stof die na verloop van tijd wordt afgebroken of verminderd en niet meer voelbaar is. Deze stof kan echter worden verwijderd of minder voelbaar worden in de verse olie als het fruit tijdens het persen wordt gemengd met fruit van een andere variëteit. Het wordt beschouwd als een zeer productieve en resistente variëteit in de droge gebieden van het land. De teelt stelt weinig eisen. De plant is resistent tegen cycloconium, matig resistent tegen verwelkingsziekte (Verticillium) en vatbaar voor kanker. Tot slot is de plant vatbaar voor dako, olijf en rhychitis. Het fruit rijpt van begin oktober tot december.

Koutsourelia

Kutsourelia heeft ook synoniemen zoals Koutsouliera, Ladolia, Lianolia khondri, Lianolia fine, Dopia, Patrini en Patrinia. De olijfboom wordt voornamelijk geteeld in de prefecturen Korinthe, Achaia, Laconië en Aitoloakarnania. Hij groeit uit tot een boom van 5-7 meter hoog. De bladeren van deze olijfboom zijn diepgroen, 3,95 cm lang en 0,88 cm breed. De vrucht heeft een cilindrisch-conische vorm en weegt gemiddeld 1,2 gram. De verhouding tussen vruchtvlees en pit is 5:1. Het oliegehalte van de vrucht kan oplopen tot 25%. De olijfboom wordt voornamelijk gebruikt voor de productie van olijfolie van gemiddelde kwaliteit. Het is een veeleisende variëteit wat betreft bodemvochtigheid.

Lianolia Corfu

Lianolia Corfu heeft ook synoniemen zoals Korfolia, Ladolia, Nerolia, Prevezana, Souvlolia en Stryftolia. De olijfboom wordt voornamelijk geteeld in de prefectuur Corfu en in mindere mate in de prefecturen Zakynthos, Kefalonia, Lefkada, Preveza en Thesprotia. De boom wordt 12-14 meter hoog. De bladeren van deze olijfboom zijn diepgroen, 6,67 cm lang en 1,49 cm breed. De vrucht heeft een cilindrisch-conische vorm, met één licht gebogen zijde, en weegt gemiddeld 2,3 gram. De verhouding tussen vruchtvlees en pit is 7,5:1. Het oliegehalte van de vrucht bedraagt 19%. De olijfboom wordt voornamelijk gebruikt voor de productie van hoogwaardige olijfolie. Het is een vochtminnende variëteit, waardoor hij goed gedijt in gebieden met veel regenval en een hoge luchtvochtigheid.

Mastoid

Deze variëteit staat ook bekend als Tsunati, Matsolia en Mouratolia. Hij wordt voornamelijk geteeld in de prefecturen Laconië, Arcadië (regio Megalopolis), Messinia (Boven-Messinië), Chania en Rethymno. De boom wordt 6-8 meter hoog. De bladeren zijn lichtgroen, 6,18 cm lang en 1,18 cm breed, middelgroot en scherp. De vrucht is ovaal, middelgroot en citroenvormig, met een grote tepel aan de bovenkant. De verhouding vruchtvlees tot pit is 6:1. Het oliegehalte van de vrucht varieert van 20% tot 30%, afhankelijk van het oogstseizoen. De vrucht wordt voornamelijk gebruikt voor de productie van fijne olie. Het is een variëteit die bestand is tegen lage temperaturen en wordt geteeld op een hoogte tot 1000 meter. De rijping vindt plaats eind december/begin januari. De plant is resistent tegen kanker, gevoelig voor cycloconium en matig bestand tegen droogte. Het wordt beschouwd als een koudetolerante variëteit.

Tante

De tiaki heeft ook synoniemen zoals Anoisana, Thiakos, Plexidenia en Dopia. Hij wordt voornamelijk geteeld in de prefectuur Corfu (regio Ithaca) en sporadisch in de prefectuur Kefalonia. De boom wordt 5-8 meter hoog. De bladeren zijn lichtgroen, 5,86 cm lang en 1,50 cm breed. De vrucht heeft een ovale cilindroconische vorm en weegt gemiddeld 1,6 gram. De verhouding tussen vruchtvlees en pit is 6:1. Het oliegehalte van de vrucht bedraagt 21%. De tiaki wordt voornamelijk gebruikt voor de productie van hoogwaardige olie. Het is een productieve variëteit die bestand is tegen droogte en tuberculose.

Myrtolië

Myrtolia heeft ook de synoniemen Smertolia en Murtolia. Deze olijfboom wordt voornamelijk geteeld in de prefectuur Laconië. Hij groeit uit tot een boom van 8-10 meter hoog. De bladeren van deze olijfboom zijn lichtgroen, 3,96 cm lang en 0,93 cm breed. De vrucht is ovaal van vorm en weegt gemiddeld 0,47 gram. De verhouding tussen vruchtvlees en pit is 3,9:1. Het oliegehalte van de vrucht bedraagt 24%. Deze variëteit wordt voornamelijk gebruikt voor de productie van olijfolie van zeer goede kwaliteit. Hij wordt beschouwd als een koude- en droogtetolerante variëteit.

Mavrelia

Deze variëteit staat ook bekend onder de synoniemen Methonia en Mouratolia. Hij wordt voornamelijk geteeld in de prefecturen Laconië en Lasithi (Kreta). Als boom is hij levendiger en hoger dan Koroneiki. De bladeren zijn groen, 5,78 cm lang en 1,33 cm breed. De vrucht heeft een cilindrisch-conische vorm en weegt gemiddeld 0,32 g. De verhouding tussen vruchtvlees en pit is 6,5:1. Het oliegehalte van de vrucht bedraagt 19%. Hij wordt voornamelijk gebruikt voor de productie van fijne olie. Deze variëteit stelt hogere eisen aan de luchtvochtigheid dan Koroneiki. In droge gebieden laat hij zijn bloemen vallen.

Tragolia

Deze olijfboom staat ook bekend onder de synoniemen Nerolia. Hij wordt sporadisch geteeld in de prefecturen Kefalonia en Messinia. Het is een middelgrote boom. De bladeren van deze olijfboom zijn groen, 5,90 cm lang en 1,26 cm breed. De vrucht heeft een cilindrisch-conische vorm, met één gebogen zijde en een gemiddeld gewicht van 0,34 g. De verhouding tussen vruchtvlees en pit is 6:1. Het oliegehalte van de vrucht bedraagt 27,5%. Deze variëteit wordt voornamelijk gebruikt voor de productie van olijfolie van gemiddelde kwaliteit.

Asprolia

Deze variëteit heeft uitsluitend een sierwaarde. Als boom wordt hij beschouwd als matig groeikrachtig. De bladeren van deze variëteit zijn diepgroen, 6,62 cm lang en 1,04 cm breed. De vrucht heeft een cilindrisch-kegelvorm, is wit van kleur als hij rijp is en weegt gemiddeld 0,6 g. De verhouding vruchtvlees tot pit is 2,5:1. Het oliegehalte van de vrucht bedraagt 12,5%. De variëteit Asprolia, die in een beperkt gebied in de prefectuur Lefkada wordt geteeld en olie van goede kwaliteit produceert, is een andere olijfvariëteit.

Melolia

Deze variëteit komt sporadisch voor in de prefectuur Corfu. De boom wordt 6 tot 8 meter hoog. De bladeren van deze olijf zijn groen, 5,6 cm lang en 1,5 cm breed. De vrucht is ovaal van vorm en weegt gemiddeld 2,4 gram. De verhouding tussen vruchtvlees en pit is 5:1. Het oliegehalte van de vrucht bedraagt 12%. De geproduceerde olie is van mindere kwaliteit.

Chrysolia

Deze variëteit wordt als sierboom gekweekt. De boom wordt 4 tot 5 meter hoog. De bladeren van deze olijfboom zijn goudkleurig, 6,54 cm lang en 1,5 cm breed. De vrucht is bolvormig. De verhouding tussen vruchtvlees en pit is 1,2:1.

Athinolia

Deze specifieke variëteit rijpt langzaam en wordt geoogst van eind december tot begin januari. De vrucht is middelgroot en ovaal van vorm. Het gewicht varieert van 2,2 tot 2,9 gram en de hoogte van 7,5 tot 25 millimeter. De olie van Athinolia is van uitstekende kwaliteit met een lage zuurgraad.

Ladolia (Tsounati)

Het is een variëteit die bloeit van eind april tot eind mei. De vruchten rijpen van eind oktober tot eind november. De vruchten zijn relatief klein, met afmetingen van 10 tot 16 millimeter, en wegen gemiddeld 1,2 gram. Ladolia heeft een hoge opbrengstindex en levert olijfolie van uitstekende kwaliteit met een lage zuurgraad.

De variëteit Galani (of Strogylolia of Prasinolia of Strogylorachati of Milolia) Het is een variëteit die gebruikt wordt voor de productie van eetbare olijven en olijven voor de olieproductie.

(BRON: Gaiapedia – https://www.c-gaia.gr/en/

 

Griekenland heeft het hoogste percentage olijfboomaanplant per landoppervlakte ter wereld.

 

Een lijst met meer olijfvariëteiten/olijfboomsoorten in Griekenland

Olijfboomcultivars (variëteiten van olijfbomen in Griekenland)

    • Let op: onderstaande lijst is niet volledig.
Naam van de olijfboomvariëteit Gebieden waar deze olijfsoort wordt verbouwd  Beschrijving van het Olive Tee-cultivar
Adramitini    
Amfissas   Een alternatieve naam is Amphissis.
Amigdalolia    
Athinolia   Lage viscositeit
Chemlali    
Conservolia    
Daphnoelia    
Frantoio    
Gordal    
Chalkidikis Chalkidiki (Halkidiki)  
Hondroeli   Groene olijven, ook wel bekend als Chondrolia of “ezelsolijven”. Ze hebben een BOB-status (Beschermde Oorsprongsbenaming).
Karidolia    
Kalamata Messinia in het zuidelijke Peloponnesus. Meestal een bruine of zwarte tafelolijf. Wanneer ze vroeg worden geplukt, staan ze bekend als “roze” olijven (roodachtige kleur). Ze hebben een BOB-status (Beschermde Oorsprongsbenaming) voor de regio Kalamata. Buiten deze regio staan ze bekend als “Kalamon-olijven”.
Koroneiki Kreta, Messinia, Peloponnesos en Zakynthos. Kretenzische olijven, ook wel elitses genoemd
Kothreiki    
Lianolia    
Mastoiditis    
Megaritiki    
Mirtolia Vooral Laconië Ook Smertolia/Mourtolia
Nafpliou Vallei van Argos in het oostelijke deel van het Peloponnesus-schiereiland. Meestal een tafelolijf
Patrinië Vooral in Aigialeia. Hoge olieconcentratie van ongeveer 25%
Picholine   Ook Marocaïne
Throubes of afkomstig van Thassos Eiland Thassos Van nature gerimpeld als ze rijp zijn en in netten vallen. De enige olijven die direct van de boom gegeten kunnen worden.
Trombolie    
Tsounati (Ladolia)    
Valanolia    

(bron: Wikipedia – Landbouw in Griekenland: Olijfcultivars / -variëteiten 

OLIJFBOOMVARIËTEITEN OP KRETA – Olijfboomsoorten en -variëteiten op het eiland Kreta, Griekenland

Populaire olijfboomsoorten en -variëteiten op het eiland Kreta

 

 

Welke olijfboomsoorten en -variëteiten zijn het meest populair op het eiland Kreta (Griekenland)?

Koroneiki of Psilolia

Chondrolia of trombose

Tsunati (ook wel Muratolia of Ladolia genoemd)

 

De oudste olijfboom ter wereld staat in het dorp Vouves op het Griekse eiland Kreta.

Foto van de oudste olijfboom ter wereld, gelegen in het dorp Vouves op het Griekse eiland Kreta.

De oudste olijfboom ter wereld in Vouves, Kreta, Griekenland.

De oudste olijfboom ter wereld in het dorp Vouves op het eiland Kreta, Griekenland.

Zie ook: Oude olijfbomen op Kreta (Monumentale olijfbomen van Kreta) – de verbazingwekkende, eeuwenoude olijven van Kreta, Griekenland

Olea Oleaster (de wilde olijf)

Oleaster (de wilde olijf), wordt door verschillende botanici beschouwd als een volwaardige soort en een ondersoort van de gecultiveerde olijfboom., Olea Europea, een boom met meerdere oorsprongen[2] die gedomesticeerd werd, verschijnt nu op verschillende plaatsen tijdens het vierde en derde millennium v.Chr. in selecties afkomstig uit verschillende lokale populaties. De wilde olijf (Oudgrieks) κότινος/kótinos), die de oude Grieken onderscheidden van de gecultiveerde olijfboom (Oudgrieks ἐλαία/ἐλἀα), werd gebruikt om de olijfkrans te maken die aan overwinnaars werd uitgereikt bij de oude Olympische Spelen. De eeuwenoude en heilige wilde olijfboom van Olympia stond vlakbij de tempel van Zeus, de beschermheer van de spelen.

Tegenwoordig bestaan er, als gevolg van natuurlijke hybridisatie en de zeer oude domesticatie en grootschalige teelt van de olijf in het hele Middellandse Zeegebied, verwilderde vormen van de olijf, die “olijfbomen“, vormen een complex van populaties, die potentieel kunnen variëren van verwilderde vormen tot de wilde olijf. De wilde olijfboom is een boom die voorkomt in het maquis-struikgewas, dat zelf deels het resultaat is van de lange aanwezigheid van de mensheid.

De droogtetolerante sclerofyl Men vermoedt dat de boom oorspronkelijk afkomstig is uit het oostelijke Middellandse Zeegebied. Hij levert nog steeds de winterharde en ziektebestendige onderstam waarop gecultiveerde olijfvariëteiten worden geënt.

Griekse wilde olijfvariëteiten

Olijfboomvariëteiten die als “oude Griekse cultivars“.

Almas (Hypoparthenos)
Dryepis (Ryssi)
Ehinos
Favlia (Favlios)
Gergerimos
Goggylis
Ishas
Kallistefanos
Kolymvas (Niktris oe Vomvia)
Kotonis (Fylia)
Moria
Stikstof
Orhas (Orhemon)
Rafanis
Stemfylitis
Trampellos

 

Waarom heeft Griekenland zoveel olijfbomen?

Griekenland is een land met een meer dan 4000 jaar oude traditie in de olijfenteelt.

De olijfboom is afkomstig uit het Middellandse Zeegebied. Dit is de natuurlijke omgeving van de olijfboom, die de smaak en voedingswaarde van de geproduceerde olijfolie beïnvloedt. De geografie van Griekenland En klimaat bieden met name ideale omstandigheden voor de teelt van olijfbomen

De olijfboom wordt al duizenden jaren, sinds de oudheid, door de Grieken als heilig beschouwd. In de Griekse mythologie was het de heilige boom van de godin Athena en van de stad Athene.

 

Geschiedenis van de olijfboomteelt en de olijfolieproductie in Griekenland

 

<a title=”History of Olive Tre